We zijn mensen omdat we opgroeien en samenleven met anderen mensen. Dit maakt ons bijzonder want hiermee onderscheiden we ons van dieren. Een puppy die opgroeit in een omgeving zonder honden, ontwikkelt zich uiteindelijk toch tot een normale hond. Het blaft, kwispelt en eet rauw vlees.
Bij mensen is dit niet zo. Er zijn hiervoor voorbeelden uit de geschiedenis . Zo zijn er in India kinderen gevonden die tussen de wolven opgroeiden. Deze kinderen kenden geen menselijke emoties of onderlinge ‘menselijke’ communicatie. Hun denken was niet ontwikkeld. Ze konden niet menselijk waarnemen. Ze aten, leefden, en communiceerden als wolven.
Dit is misschien een extreem voorbeeld, maar het illustreert wel heel duidelijk dat menselijkheid ontstaat door medemenselijkheid.
Van nature is ieder mens geboren met de gave te voelen wat goed en niet goed voor hem is. Om een authentiek mens te worden is een bevestiging van dit oervermogen door mensen om je heen de basis. Wanneer dit niet of niet genoeg is gebeurd in je leven kun je dus in de problemen raken. Je leeft niet het leven wat je past. Je komt in situaties of relaties die niet gezond voor je zijn. Het wordt overleven in plaats leven. Met alle gevolgen van dien.
Het goede nieuws is dat een mens van nature een groot herstellend vermogen heeft *. Wanneer je weer wordt aangesproken op je oervermogen te onderscheiden wat goed en niet goed voor je is, kun je groeien in het mens zijn en het leven leiden wat je past. Het mens worden dat je misschien nu nog niet bent!
* Soms is er sprake van een te groot trauma of ernstige psychiatrische problematiek waardoor iemand onbereikbaar is voor een ander mens. Haptotherapie is dan geen geschikte therapie.